Müjde: Güneş'e Yaz Geldi...

Houston'a yaz geleli çok oldu ama Güneş'im Ali Amca'sının dediği gibi en uzun günlerle birikte bunu hissetmeye başladı (zaar): "Anne artık kendimi uzun kollularla sıcak hisediyorum dedi" ve çok şükür yaz kıyafetleri sezonunu açtık. Bunda pazartesi gününden beri hastaneye gitmeyişimiz, kollarındaki ve bacaklarındaki yara bandı izlerinin geçmesi ile kendini daha güvende hissetmesi ve en önemlisi kemoterapinin etkilerinin geçip kendini daha iyi hissetmesinin rolü büyük. Çok iyi maaşallah. Tişörtlerini, şortlarını, ayakkabılarını giyiyor "hadi koşalım, hadi dans edelim, kim elimden tutacak" diye çağırıyor. Özellikle de ayakkabılar, yürürken yerde ses çıkardıkça mutlu. Asker gibi adımlar atıyor, dengesi de çok iyi maaşallah. En son fizyoterapist ilerlemeyi görünce "Keep doing what are you doing" demişti yani onun bize tavsiye ettiği hareketleri oyunlarla gün içinde nasıl yaptığımızı anlatınca "güzel, böyle devam" diye. Bunlar basit şeyler aslında ama nasıl işe yarıyor ve işe yaradığını görmek de ne güzel bir duygu. Yerden boyaları alıp tahtada resim yapmak, tahtaya veya buzdolabına mıknatıs yapıştırmak için eğilip kalkması, baloncukları yakalamaya çalışması, top oynaması, dayanarak ayakta kalmaya çalışması, köprü kurmaya çalışması hepsi gözle görülür bir fark yarattı. Erinç'cim bir kere daha ikna oldum, ne güzel bir alanınız var, ne yüz güldürücü olabilir rehabilitasyon. Evde kedi, köpek de iyi olur demiştin peşinden koşturmak için, şu anda maalesef onu yapamıyoruz, Işık'ın peşinden koşmakla yetinecek artık. Dün akşam Faruk iki kedisini getirdi, Güneş'im ameliyattan beri "ben bir kedi istiyorum, turuncu, sarı karışık renkleri olsun, mavi gözleri olsun" deyip duruyordu. Faruk'un kedileri kocaman iki kuzu misali olunca biraz ürktüler, zavallı Çelebi ve Paşa da onlardan korkup, kaçacak yer aradılar. Dokunamadıysa da Güneş, "bak Paşa bu benim bebeğim" diye iletişim kurmaya çalıştı ama Işık'ı hiç sormayın çığlık çığlığa tünedi bir yere. Zor olacak bu ilerde kedi alma işi herhalde.
Bu hafta Işık'la da çok güzel oynuyorlar eski günlerdeki gibi. Işık da Güneş'in neyi yapıp neyi yapamadığını biliyor artık. Hep Işık'a göre daha uyumlu idi Güneş, şimdi bir de fiziksel üstünlükle Işık çoğu kez istediğini yaptırıyor, razı olan Güneş oluyor ama olsun varsın. Onların oyunlarını uzaktan izlemek çok keyifli oluyor, müdahale etmeden, bazen çekmek istiyorum ama kamerayı görünce değişiyorlar, hafızama kaydediyorum ben de.
Perşembe günü Tülay ve Aaron ile tanıştı(k)lar. Çok güzel birgün geçirdik. Aaron 6,5 yaşında Emil misali (özledik!) bir çocuk. Biz Tülay'la hoş bir dost sohbeti bulmuşken onlar kaynaşmaya çalıştı, en son saklambaçla noktalandı oyunları. Anladık ki amerikan saklamabaçında 30'a kadar sayılıyor ve bizimki gibi duvara yaslanıp sayma ve tekerleme yok. Kendi çocukluklarımızdan, Türkiye'den, Ankara-Konya-Karaman'dan, ortak dostlardan, kısacası başka şeylerden konuşmak ne iyi geldi bize de. Aaron kızlara baloncuk makinaları ve renkli hayvancıklı bileklikler hediye etti. Işık baloncuk cıkartmada üstad oldu ama Güneş'im yapamadı: ayakta, iki elle sıkıca tutmak, bastırmak ve üflemek gerekiyor. Bidik bizleri baloncuğa boğarken Güneş de tüm hayvancıklarını dizmiş, hepsinin renklerini ve adlarını sayıyordu ingilizce, tabii hepsini daha bilmem kaç sıfatla daha tasvir ederken...

Bitirirken Güneş'e ve hepimize bu hafta çok iyi geldi radyoterapi öncesi. Güneş "Artık hastane mastane yok" diye umadursun pazartesi 45 günlük tedavi başlıyor, kolay geçmesini ve şifa olmasını dilemekten başka yapabildigimiz birşey yok.

1.Not: Erinç'im nazar konusunda söylediklerin noktayı ne güzel koydu. Benim de düşündüklerim sana çok uzak değil biliyorsun. İnsan bazen işte konuşuyor, düşünüyor boş boş öyle. Ama blog nazar boncuğumuz ve Yücel'in annesinin Fethiye'de yapıp kargoyla yolladığı çörek otlu iğne oyalı nazar boncukları yanı başımızda. Şaka bir yana yazdıkların nasıl içimi açıyor, aynen bu süreçte diğer söylediklerin ve yaptıkların gibi. Sağol candostum.

2.Not: Ali'm tebdili tasarımda ferahlık olur inşallah, ellerine sağlık, ne de güzel olmuş aynen Güneş'imin bu hafta seçtiği battaniyesindeki gibi, onun deyimiyle "neşeli, şanslı puanlar"...Gonca'cım kaybolan yorumun geri geldi Istanbul'dan da, simdi sizi bekliyoruz en kısa zamanda...Siir'ler ne de güzel söylenmiş ne de güzel seçilmiş, sağolun, varolun...